பனி அழகுதான் வீட்டின் உள்ளே இருந்துகொண்டு சன்னல் அருகேயிருந்து பார்த்து இரசிக்கும் போது, அந்த பனி நீர் அப்படியே இலையில்லா மரக்கிளைகளில் உறைந்து ஊசலாடும் போது பார்க்க அழகுதான். ஆனால் பனி படர்ந்த சாலையில் வாகனங்கள் செலுத்தும் போது சக்கரங்கள் அதில மாட்டி சுற்றுகிற போது, இல்லை உருகிய பனி இரவு உறைந்து அது தெரியாமல் நடக்க வழுக்கி விழும்போது ஃபிளோரிடா பக்கம் போய்விடலாமா என்றே தோன்றும்.

முதல் பனி வருடா வருடம் ஒரு மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துவதும் அதே தொடர்கதையாகி போகும் போது எப்போது வசந்தம் வரும் என்று ஏங்குவதும் என் வாழ்க்கையில் ஒரு அங்கம். அதுவும் போன வாரம் ட்ரெண்டனில் குழுக்கூட்டத்திற்காக செல்லும் போது சூரிய ஒளியில் பனி பிரகாசிக்க முன்னால் சென்று கொண்டிருந்த ட்ரக்கின் நீட்ட வாகனங்களை எடுத்துசெல்ல நீண்டிருந்த ட்ராலியில் தெரியாமல் என் வாகனத்தை ஏற்ற இருந்ததில் இருந்து அந்த ஆசை இன்னும் அதிகமாகவே போய்விட்டது.

முழங்கால் வரை பனி பூட்ஸ், அலுவலகம் சென்ற பின் மாற்றி அணிய ஃபார்மல் ஷீ என்றெல்லாம் இன்னும் எனக்கு பழக்கம் இல்லை. எதற்கு வேண்டுமானாலும் போட்டுக்கொள்ள ஒரு கறுப்பு ஷூதான் அதுவே எல்லா ஆடைக்கும். மாலைவேளையில் கடைகள் நூலகங்கள் போனால் ஒரு ஸ்னீக்கர் என்றே பழகிப்போய், ஐசும் பனியுமா, எல்லாமுமாக இருக்கும் சாலையில் நடக்க விழாமல் செல்ல என்று இருக்கும் கவலைகளில், எலும்பே உறையும் வண்ணம் காற்று அடிக்க ஆரம்பித்தால் என்ன செய்ய?

வெப்பமான நாட்டில் வளர்ந்து பழக்கத்தால்,என்னதான் அடுக்கடுக்காக ஆடை அணிந்து கொள் என்று சொன்னாலும் அதெல்லாம் சரிப்படுவதில்லை. அதிலும் thermalwear எல்லாம் எனக்கு ஒத்துக்கொள்வதும் இல்லை. இதே தப்பான பழக்கம்தான் பிள்ளைக்கும். எப்போது வெப்பநிலைக்கு போனாலும் ஐயா கடவுளே எனக்கு இருப்பது tropical genes என்பதேன் உனக்கு புரியவில்லை என்று கவலைப்படும் பிள்ளையின் ஆர்த்ரைடிஸ் இன்னும் மோசமாய் தாக்க எப்போது வரும் வசந்தம் என்றே காத்திருக்கிறோம்.

சென்ற வாரம் இரவில் நீர் உறைந்து போய் இருக்க, தட்ப வெப்ப நிலை இணயத்தளத்தில் 40க்கும் மேலே என்று போட்டதை நம்பி எதையோ யோசித்துக்கொண்டு விரைவாக நடந்து மெயில் வைக்க சென்றால் இன்னும் விரைவாகவே போகலாம் என்று என் கால்கள் நினைத்து சறுக்கியதில் அடி. அந்த அடி ஆறும் முன்னே இன்று ஒரு அடிக்கு பனிமழை. ஆறு வருடங்கள் முன், காரின் மேலுள்ள பனியை நீக்கி சற்றே என்ஜினை ஆரம்பித்து கணவன் வைக்க சொகுசாக அலுவலகம் சென்று வந்தேன்.

இப்போது கராஜில் இருந்தே காரை எடுத்து செல்லும் வசதி, ஆனாலும் 6 கார் நிறுத்தலாம் போல பெரிய டிரைவ் வே என்று பார்த்து வாங்கியபோது புத்தியில் அதில் பனி விழுமே அதை நீக்க வேண்டுமே என்றெல்லாம் தோன்றவே இல்லை.
எப்போதும் நான் போகும் வரிசை நீங்கலாக மற்ற வரிசையில் வாகனங்கள் விரைவாக செல்வது போல, நாங்கள் வாங்கும் வீட்டுக்கு எதிர்வரிசை வீடுகள் டிரைவ்வே சூரிய ஒளியில் பனி ஐஸ் எல்லாம் உருகி அற்புதமாக இருக்க எங்கள் வீட்டில் மட்டும் ஒரு வாரம் தாண்டியும் இன்னும் பழைய ஐஸ் உருகுவேனா என்று அடம். அடுத்த முறை வீடு வாங்கும் போது அது கிழக்கு பார்த்தே இருக்க வேண்டும் என்று வழக்கம் போலவே உறுதி மொழியும் எடுத்தாகிவிட்டது.

சொகுசாக தலைவரும் பிள்ளையும் சுத்தம் செய்ய அனுபவித்த சுகத்திற்கு பரிகாரமாக, இப்போது எல்லாம் நானும் பிள்ளையுமாக பனிநீக்கம் செய்துகொண்டிருக்கிறோம்.ஷவலின் எடையை தூக்கவா, இல்லை கம்பளி ஆடைகளின் எடையை சுமக்கவா என்று யோசித்து ஒரே ஒரு குளிர்கால ஜாக்கெட்டுடன் சென்று குளிர குளிர பனிநீக்கம் செய்ய நிச்சயமாக முற்பிறவி ஒன்றில் தன்ணீரை வீணடித்திருக்க வேண்டும். செங்காந்தள் அன்ன விரல்களை சூடேற்றி இயற்கையாக மாற்றை ஒரு கோப்பை சூடான் தேநீர் பருகியை கையோடு இனியொரு பனிமழை வேண்டாம் இந்த வருடத்திற்கு என்று வேண்டிகொள்ளும் போதே நம் ஊரில் பாஸ்ட்டனைவிட குறைவுதான் நல்லவேளை நாம் நியுஜெர்ஸியில் இருக்கிறோம் என்று ஒரு குட்டி சந்தோஷம்.