வருண், நீ வீட்டிலெயே இரு, வீட்டுபாடம் முடிச்சுட்டு ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோ. நான் வர ரொம்ப லேட்டாகும் என்றாலும் விட மாட்டான். நானும் உன்னுடன் வருவேன், உனக்கு உதவிசெய்ய. Focus group ஆரம்பிச்சப்புறம் நூலகத்தில இருந்து வீட்டு பாடம் செய்கிறேன் என்று அவன் நிழலாய்த் தொடராத நாட்கள் இல்லை.

அர்விந்த் சில கூட்டங்களுக்காக ஏதேனும் பவர்பாயிண்ட் தயாரித்துக்கொண்டிருந்தால், allow me dad, என்று அங்கேயும் அவன் உதவி இருக்கும்.பனியைத் தள்ளுவதானாலும், சமையலறையை கூட்டி சுத்தம் செய்வதானாலும், வார இறுதியில் துணிகள் துவைத்து மடிப்பதானாலும், கதவுக்கு பூட்டு மாற்ற , சுவருக்கு வர்ணம் பூச என்று அவன் கைவண்ணம் படராத வேலைகளே இல்லை.

தாத்தாவிற்கு தன் வயதில் 10 வருடங்களை தருகிறேன் என்று பங்கு போடுவதானாலும், இருக்கும் மாம்பழத்தை தர மனம் வராமல் இறைவனிடம் உனக்கு பாதி எனக்கு பாதி என்று சொல்லி வெட்டி அதை நரசிம்மரின் சிலை முன் வைப்பதானாலும் சரி இன்னமும் அவன் குழந்தைத்தனம் தெரியும்.

பாட்டிக்கு பிடித்த பாடல்களை போட்டு அவளுடன் ரசிப்பதானாலும், நூல் வேலைகள் கற்றுக்கொண்டு அவளுடன் அவற்றை செய்வதானாலும் சரி, பாட்டியின் கால்களுக்கு lotion தடவி மசாஜ் செய்வதிலும் சரி அவளை கவர்ந்தவன்.

கையில் அடிபட்ட ஆசிரியருக்கு தேடி மருந்து கடையில் மருந்து வாங்கி கொண்டு செல்வதிலும், தன்னைவிட சிறிய மாணவர்களுக்கு பள்ளியில் உதவுவதிலும் ஆசிரியர் வியந்து எனக்கு நன்றி சொல்லி மடல்கள் அனுப்புவதுண்டு. நேற்று ஆசிரியர்கள் பெற்றோர் சந்திப்புக்கு சென்ற போது அவன் ஆசிரியர் ஒருவர் அவனின் சமுதாய அக்கறை திறன் குறித்து சிலாகித்த போது இந்த நோக்கை இவன் தக்க வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஆசை மட்டும் எழுந்தது.Mr.Knowledge, Mr.Humanity என்ற விருதுகளை பள்ளியில் வருடா வருடம் பெறுபவன்.

ஐபாடோ கேம்கூயூபோ வாங்கும் முன் பல பொருட்களின் விலை, எங்கே மலிவாக கிடைக்கும் என்பது முதல், பொருள் நுகர்வோர் விமரிசனங்கள் படித்து அதைப்பற்றிய குறிப்பு எழுதி அவன் கேட்கும் விதமே தனி. வாங்கித்தருகிறேன் என்று சொன்னாலும் பிறகு உடனே செல்ல முடியாவிட்டாலும் கூட அவன் ஏமாந்து வருத்தமடைந்ததும் இல்லை.

விடுமுறைக்குச் செல்ல எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்து முடித்து கிளம்பும் முதல் நாளே ஆசை ஆசையாய் துணிகளை மடித்து எடுத்து விடுமுறைக்கு தயாராகும் பிள்ளை மறு நாள் அர்விந்த்தின் அலுவலக பணி நிமித்தம் செல்ல முடியாத நிலை வந்தாலும் வருத்தம் தெரிவிக்கும் தந்தையிடம் பக்குவமாய், I understand dad என்று சொல்லும் போது முதிர்ச்சி தெரியும்.

இதயடத்தின் ஓட்டத்தை கண்காணிக்க நாள் முழுதும் வைத்து கொள்ளும் lead ஐ காலையில் குளிக்கும் முன் எடுக்கும் போது தோலின் கீழாய் எட்டி பார்க்கும் துளி இரத்தம் எனக்கு தரும் பதற்றம் கண்டு அவசரமாய் துடைத்து இன்னொரு lead ஐ ஒட்ட வைத்து என்னை சமாதானம் செய்யும் பிள்ளையிடம் என்ன சொல்ல? மருத்துவமனையில் இரத்தம் எடுக்க வருவோரும் சலைன் செலுத்த வருவோரிடம் அவர்கள் இடைவிடாமல் வெலைச் எய்வதை பாராட்டி நன்றி சொல்லாமல் அவன் இருந்ததில்லை. இவனின் வலியும் உபாதைகளும் எனக்கு மாற்றம் செய்விக்க முடிந்தால் எத்தனை எளிதாக இருக்கும்.

உடற்பயிற்சி என்றாலும் சங்கீத வகுப்பென்றாலும் காய்கறி கடையானாலும் மாலை வேளைகளில் செல்லும் பெண்கள் விடுதியானாலும் சிரித்த முகத்துடன் உடன் வரும் பிள்ளை படும் துன்பம் கண்டு சில சமயங்களில் வருத்தமாய்த்தான் இருக்கிறது. 12 வருடங்கள் முன் ஒரு நவம்பர் 17 இல் பிறந்த இவன் எண்ணிய எண்ணங்கள் யாவும் நிறைவேற வேண்டும் என்ற வாழ்த்துக்கள் தவிர தரக்கூடியது எதுவும் இல்லை. காலம் தான் எத்தனை விரைவாக கடந்து போகிறது இதோ இந்த பாடல் சொல்வதைப்போல:
My child arrived just the other day
Came to the world in the usual way
But there were planes to catch and bills to pay
He learned to walk while I was away
He was talkin’ ‘fore I knew it
And as he grew he said,
‘I’m gonna be like you, Dad,
You know I’m gonna be like you.’

And the cat’s in the cradle and the silver spoon,
Little boy blue and the man ‘n the moon.
‘When you comin’ home?’
‘Son, I don’t know when. We’ll get together then.
You know we’ll have a good time then.’

Well, my son turned ten just the other day.
He said, ‘Thanks for the ball, Dad. Come on, let’s play.
Could you teach me to throw?’
I said, ‘Not today. I got a lot to do.’
He said, ‘That’s okay.’ And he walked away and he smiled and he said,
‘You know, I’m gonna be like him, yeah.
You know I’m gonna be like him.’

Well, he came from college just the other day,
So much like a man I just had to say,
‘I’m proud of you. Could you sit for a while?’
He shook his head and he said with a smile,
‘What I’d really like, Dad, is to borrow the car keys.’
See you later. Can I have them please?

I’ve long since retired, my son’s moved away.
I called him up just the other day.
‘I’d like to see you, if you don’t mind.’
He said, ‘I’d love to, Dad, if I could find the time.
You see my new job’s a hassle and the kids have the flu,
But it’s sure nice talkin’ to you, Dad.
It’s been sure nice talkin’ to you.’
And as I hung up the phone it occurred to me,
He’d grown up just like me.
My boy was just like me.